Svensk ordbok 2009, webbversion
rättfärdiga sig
[rät`-el.-fä´rd-]
verb rättfärdigade rättfärdigat
rätt|färd·ig·ar●försvara sig och argumentera för att man handlat rätt
komm.hon fick kritik för beslutet och kände behov av att rättfärdiga sigrättfärdiga sig (för ngt/SATS) (inför ngn)sedan 1939Subst.:vbid1-889542rättfärdigande